Polski Wiatrak

Dzisiaj sobota, ale my pracowaliśmy. I w pracy doszłam do wniosku, że nie poddam się zmęczeniu i pójdę do ogródka, bo czekała mnie robota w związku z urządzeniem wreszcie miejsca do relaksu.

Wyrzuciłam stare, zepsute doniczki, usunęłam chwasty z płyt chodnikowych i najważniejsze: wyrzuciłam ten ohydny plastikowy stół i dwa zniszczone krzesła. Tzn wyniosłam to na drugi koniec podwórka. Jaśmin zasłania, więc mnie w oczy nie kłuje. Pan Mąż się tego musi pozbyć. No i skosić trawę, bo się mały busz zrobił. W trawie rosną mlecze, poziomki i inne takie. Wygląda to fajnie, lubię wysoką trawę, ale ogródek powinien wyglądać estetycznie.

Zaczęłam od wysiania nasion kwiatów, które ostatnio kupiłam. Poszło sprawnie i mam nadzieję, że coś wyrośnie. Chcę żeby było kolorowo 🙂 Zauważyłam, że wreszcie wychodzą mi frezje.

Do drewnianej skrzyneczki poszły nasiona bratków, które będą stały na drewnianej ławie (swoją drogą, wymaga ona renowacji, bo się przez zimę ciut zniszczyła). Przez zimę padła mi także roślina pienna. Wyrwałam suche badyle i wsiałam mieszankę różnych kwiatów. Niektóre będą się pięły do dwóch metrów 😁

Od znajomej dostałam w doniczce odmianę tulipana i przesadziłam ją do ogródka:

Już kiedyś pisałam, że na przerwach w pracy nie gadam z ludźmi o głupotach. Mam inne zajęcie: przeglądam Marktplaats 😁 I kolejny raz utwierdzam się w przekonaniu, że warto. Wypatrzyłam tuinbankje, czyli kanapę ogrodową za 20€. I nie trzeba było po nią daleko jechać, bo odbiór był w naszym mieście:) Poprosiłam o zarezerwowanie mebla, bo mogłam pojechać po niego dopiero na drugi dzień. Babeczka się zgodziła i dostała ode mnie skrzynkę pomidorów 🍅

Ogólnie początek mojej pracy wyglądał tak:

A teraz jest tak:

To narazie wystarczy. Więcej nam nie potrzeba. Gdy kwiaty wyrosną, będzie jeszcze lepiej 😊 Dla mnie to miejsce idealne do czytania.

P.S. Przypadkiem odkryłam ciekawy blog: „Bez ogródek”. Prowadzi go Łukasz, którego rośliny, to pasja, hobby i praca. Gościł w „Dzień dobry TVN” i pisze felietony, np w miesięczniku „Mam ogród”. Warto zajrzeć 😊 http://www.bezogrodek.com/?m=1

W weekend siedzieliśmy w parku. Naszym ulubionym, zaraz koło domu. Miałam ziarno dla dzikich ptaków, a że lepiej je karmić, gdy jest zima, więc to była ostatnia szansa przed ciepłą wiosną.

Przesypaliśmy ziarno do reklamówki i poszliśmy na spacer. Założyłam zimową kurtkę, bo nie było aż tak słonecznie i trochę wiało. Ptaków było mało. Łabędzia ani jednego. Widuję je teraz na łąkach, bo chyba mają gody. Ale po stawie pływało kilka sztuk małego, czarnego ptactwa z białymi łebkami. Myślałam, że to jakaś odmiana perkoza. I gdy tak rzucaliśmy im ziarno, podeszła do nas Holenderka i zaczęliśmy rozmawiać. Mieszka też przy parku i często karmi ptaki. Łabędziom daje chleb i jedzą z ręki. A ten czarny ptak, to meerkoet – czyli łyska zwyczajna.

Widzieliśmy też jednego ptaka podobnego do łyski, ale ciut mniejszy i z czerwoną plamką na łebku. Pani Holenderka powiedziała, że w parku jest tylko jeden taki, nazywa się water chicken i jest bardzo płochliwy. Faktycznie, podebrał trochę ziarna i uciekał. Polska nazwa tego ptaka, to kokoszka wodna.

Z drugiego końca stawu przypłynęła do nas ptasia rodzinka. Dowiedzieliśmy się, że to gęsi i tak naprawdę pochodzą znad Nilu. Ciekawe 🙂 Nie bały się i z chęcią jadły ziarno. Łyski przeganiały małe pisklaki, bo chciały więcej żarcia dla siebie.

Poniżej dwie rzeźby z drewna:

Ciekawy pomysł skrzynki na listy 🙂

Do następnego 🙂

Dzisiaj pobiłam rekord, bo nie dość, że leżałam do 12:00 w łóżku, to wysprzątalam cały dom, zrobiłam dwa prania, rozmrozilam lodówkę do umycia i tak się z porządkami rozkręciłam, że o 17:00 poszłam jeszcze do ogródka.

Wczoraj nasypało śniegu i wszyscy wokoło gadali, że będzie sypać cały weekend. Trochę mi to było nie w smak, bo chciałam wreszcie chwasty wyrwać a poza tym nie chciałam żeby zdechły mi kwiatki. Na szczęście dzisiaj wyszło słońce i mimo, że nie było za ciepło, to sporo zrobiłam. Po żonkilach nie ma już śladu. Wzeszły za to tulipany i szafirki jeszcze się trzymają.

Obok rosną malutkie goździki ogrodowe. Widzę, że się przyjęły i wypuszczają młode listki. Czytałam gdzieś, że nazywa się je „całuski”.

Hortensje też wypuściły młode liście. Na podwórku mam dwa krzewy a przed domem jeden.

Przesadziłam też wreszcie palmy mrozoodporne do większych donic. Przez zimę się rozrosły. Obsypałam dookoła kamykami i wsadziłam lampki solarne.

Jedna fuksja przetrwała i wypuszcza nowe listki. Fijołki też dały radę i cały czas kwitną:)

Najważniejszy Jacuś, czyli czerwony agrest. W zeszłym roku zielone liszki zrobiły gołożer i mógł nie przetrwać zimy. Na szczęście mroźnie nie było i Jacek wypuścił nowe listki 🙂 Teraz, gdy tylko zobaczę te zielone gnoje🐛, to pokażę zdjęcie w sklepie ogrodniczym i niech mi znajdą jakiś preparat.

Zasiałam też jakieś kwiatki w zeszłym roku. Nie pamiętam nazwy. Przetrwały zimę i rosną dalej.

Posadziłam też frezje. Zostało mi jeszcze trochę cebulek. I myślę gdzie je wcisnąć. Mam nadzieję, że wyrosną. Do jednej z drewnianych doniczek z kringloopa wsadziłam bratki.

Pan Mąż stwierdził, że chce mieć na podwórku krasnoludki 🙂 Kupił trzy sztuki. Dwa stoją na podwórku a trzeci przed domem.

Przed domem też zmieniłam wystrój. Wrzosy poszły na podwórko. Przy drzwiach zawisły duże bratki a w metalowej misce są dwa rodzaje roślin: znowu bratki i chyba jakaś odmiana stokrotek.

Wcześniej sadziłam fijołki a teraz bardzo spodobały mi się bratki 🙂 Czeka nas jeszcze naprawa płotu. Stał sobie twardo, więc zwlekaliśmy. Do czasu… Była wichura i płot leżał. Stoi teraz trzymany drutem.

Jakby mało było roślin, to w Lidlu dokupiłam kilka torebek kwiatów. Są oczywiście kolorowe bratki:

Floks, który podobno bardzo lubią motyle 🦋 i powój trójkolorowy:

Mam też mix różnych roślin a także warzywa- groszek i rzodkiewkę 😁 Teraz pozostaje mi pomyśleć, gdzie to posadzić. Ja najpierw kupuję a potem kombinuję, jak to wszystko rozplanować…

Jutro reszta prac, czyli muszę wyrwać chwasty między kostką i wyciągnąć z donic cebulki, które nie wyrosły. Jeżeli nie są zgnite, to trafią do pudełka i na jesień znowu do ogródka. Zostało mi jeszcze przejrzenie i posegregowanie doniczek.

🙂🌷🌷🌷

KEUKENHOF, czyli najsłynniejszy ogród na świecie pełen roślin cebulowych. Znajduje się w Holandii a dominują w nim moje ulubione kwiaty, czyli tulipany.

Byliśmy go zwiedzić chyba 3 lata temu. Zrobiłam o nim wpis. Robi ogromne wrażenie, bo co roku jest inny układ rabat i motyw przewodni. Piękne miejsce, ale jedne odwiedziny mi wystarczą, bo po prostu zawsze jest tam mnóstwo ludzi. Przez ostatnie dwa lata był niestety zamknięty przez pandemię. Teraz się znowu otwiera, a ja zebrałam garść ciekawostek o nim 🌷🌷

✓ W ogrodzie znajduje się ok. 800 odmian tulipanów.

✓Potrzeba 40 ogrodników, by stworzyć dziesiątki wzorów z kwiatów, które kwitną tylko przez 8 tygodni.

✓Istnieje ok. 6,5 tysięcy odmian tulipanów.

✓Nowe tulipany nie tylko otrzymują nazwy, ale są też chrzczone. Jeśli ktoś chce ochrzcić kwiat, organizowana jest ceremonia z szampanem i wręczany jest certyfikat. Nazwa rośliny zostaje zarejestrowana w Total General Bulb Growers Association.

✓W 2020r z powodu covid ogrody zostały zamknięte po raz pierwszy od 71 lat. Szef ogrodu- Bart Siemerink, powiedział, że w 2020r nie było w ogóle dochodu, a to katastrofa. Straty wynosiły miliony. Ogród ponosi koszty przez cały rok.

✓ Sadzenie 7 mln cebulek, to praca, którą wykonuje się ręcznie. Odbywa się to w 3 miesiące.

✓Jeden z ogrodników- Owen Carroll pracuje tam cały rok, aby te kwiaty robiły wrażenie. Ogród musi być idealny. Ogrodnik Owen zaczynał pracę 33 lata temu i nie znał się na kwiatach.

✓Sezon w ogrodzie zaczyna się od wyrwania z ziemi zeszłorocznych cebulek. Są one potem wykorzystane jako nawóz. Ogrodnikom zajmuje to 2 miesiące.

✓We własnym ogrodzie cebulki można zostawić w ziemi. Jeżeli jednak przeleża tam 2-3 lata, to kwiaty będą coraz mniejsze.

✓Frans Beijk- projektant ogrodu, robi projekt rysując go najpierw ręcznie, potem wrzuca do komputera. Przejście od szkicu do ostatecznego projektu zajmuje ok. 4 miesięcy. Następnie wysyłane są zamówienia do producentów cebulek.

✓Ogrodnicy używają mapy Franza, aby zmierzyć i wyznaczyć granicę ogrodu. Późnym latem dostarczane są cebulki. Są one sortowane wg koloru, kształtu, odmiany a potem sprawdzane pod kątem twardości i wielkości. Każdy worek oznaczony jest numerem odpowiadającym rodzajowi cebulki, aby ogrodnicy nie popełnili błędu.

✓ Kwiaty sadzone są w październiku. Każdy ogrodnik ma swój szpadel- to najważniejsze narzędzie. Owen ma swój już 25 lat.

✓ Żywotność tulipana to ok 1,5 tygodnia. Aby ogrody kwitły przez 8 tygodni, ogrodnicy stosują technikę zwaną „lasagna”. Cebulki ułożone są warstwowo i podzielone na wczesno i późno kwitnące. Odmiana późna sadzona jest najgłębiej i kwitnie w maju. Środkowy rząd kwitnie w okolicach kwietnia. Krokusy są najwyżej i wybijają w marcu.

✓ Ogrodnicy nie korzystają z maszyn, gdyż tulipany mogłyby nie mieć porządanych kształtów i poza tym nie byłyby posadzone warstwowo. Pracują więc codziennie, niezależnie od pogody.

✓ Gdy temperatura gleby jest niższa niż 13°C, skrobia i węglowodany w cebulce rozkładają się, tworząc glukozę. Glukoza jest mniej podatna na zamarzanie i pomaga cebulce wytrzymać niskie temperatury. Gdy temp.wzrasta, glukoza staje się źródłem energii, która pomaga kwiatowi kwitnąć. Aby roślina idealnie wyrosła, powinna zostać w chłodzie przez ok 12-13 tygodni.

✓ Do Holandii tulipany zostały sprowadzone ok 400 lat temu. Były to czasy Rembrandta i Vermeera. Ceny cebulek były niebotyczne. Dom nad kanałem czasem był wart…3 cebulki 😯

✓ Spadek ceny tulipanów nazywa się „tulipomania”. 100 lat temu, pierwsi prawdziwi plantatorzy kwiatowi otworzyli swoje gospodarstwa w okolicach Lisse.

✓ Zdarza się pomieszać cebulki i np.żółty kwiat może pojawić się wśród kwiatów czerwonych. Podobno to wstyd dla ogrodnika.

Pandemia była trudnym okresem. Poza tym praca w KEUKENHOF jest ciężka. Ogrodnicy sadzą kwiaty na kolanach. To jednak nie problem, bo kochają swoją pracę. Kochają również to, że mogą pokazać, co udało im się stworzyć 😊🌷🌷🌷

A ja mam nadzieję, że ogrodu już nie trzeba będzie zamykać. W tym sezonie kwiatowym chcę jednak zobaczyć wreszcie prawdziwe pola tulipanów 😁🌷

Będzie o ludziach, ale nie będzie ich zdjęć. Ale za to wrzucam tu kilka fotek z pracy.

Jest marzec, pod koniec tego miesiąca spodziewana jest pierwsza ścinka pomidora. W zeszłym roku, przed Bożym Narodzeniem mnóstwo ludzi zjechało do Polski z zamiarem powrotu na nowy sezon. Część oczywiście już nie wróci, a część zwleka z powrotem. Starych pracowników jest garstka. Potrzebujemy nowych, bo pomidor się rozkręca. No i owszem, pojawiają się nowi, niemal codziennie ktoś przychodzi. Ale coś z nimi jest nie tak…

Ok, jest tu już dużo pracowników np. z Rumunii i Polacy teraz myślą inaczej i za 10€ nie będą zapieprzac. Ja zaczynałam od najniższej stawki i wiadomo, że nikt nikomu nie da na start stawki dużo większej. Nie ma tu już też starszych ludzi, którzy mają już w miarę ułożone życie i olej w głowie. Teraz przyjeżdżają ludzie tylko młodzi (tak jest u nas) i z masą różnych problemów typu: ściga mnie w Polsce policja i się ukrywam. Faceci często cwaniakują i opowiadają czego to oni nie robili i ile w pudle nie siedzieli, co jest oczywiście u nich powodem do dumy. Są też i tacy, którzy jakoś tam pracują i nic im do szczęścia nie potrzeba oprócz alkoholu i narkotyków.

Wracając do ludzi „chcących” pracować w Holandii, np na szklarni. Od zawsze są spory o to, ile godzin w tygodniu będzie. Wiadomo, pracuje się po to, żeby mieć pieniądze. I tu wyróżniam 3 typy ludzi: jedni chcą pracować i nawet 6 dni w tygodniu w sezonie, byle jak najwięcej zarobić i już nie wracać, drudzy nie potrzebują wiele- tylko tyle godzin byle jakoś przeżyć a potem to nawet uprawiać tzw. turystykę zarobkową. I ostatni (najlepsi): wołają jak najwięcej godzin a po trzech sobotach pracujących pod rząd, mają dosyć i jest bunt, bo oni tyle pracować już nie chcą…

W każdym tygodniu, w sezonie trzeba zrealizować zamówienie na pomidory. A więc trzeba codziennie wyciąć tyle, żeby zapełnić tiry. Np. od poniedziałku do czwartku, 3 tiry. W piątek- 2 lub 1. Każdy tir to 33 palety. Jeżeli wszyscy dobrze i w miarę szybko tną, to nie ma problemu z wyrobieniem się. Dodam, że wózki są elektryczne i same jeżdżą. Oprócz tego są jeszcze inne prace do wykonania, które robią inne grupy ludzi. I jeśli ktoś nawali, nie przyjdzie, odejdzie albo się opieprza, to reszta ma niestety problem, bo musi się uwijać, żeby zdążyć. A jak nie, to w sobotę do pracy. Dlatego dobrze mieć zgraną ekipę: robimy wszystko raz, dwa i mamy wolne. Holendrzy, mimo że pracowity naród, to też lubią wolne weekendy 🙂

I teraz powoli zaczyna się nowy sezon. I powoli napływają nowi pracownicy. Co z nich będzie? Nie wiadomo. Ostatnio przyszła młoda dziewczyna. Pracowała pierwszy dzień kilka godzin a potem źle się czuła i pojechała do domu. Na drugi dzień wróciła i podobno było ok. Podobno. Bo okazało się, że jest kompletnie pijana 🤦 A to dopiero początek…

Tak sobie czasem myślę, że już kilka ładnych lat pracuję w Holandii i poznałam mnóstwo ludzi. Widziałam mnóstwo różnych sytuacji. Słyszałam mnóstwo historii. I szkoda, że nie mam zdolności pisarskich, bo by powstała z tego niezła książka 😜

Jeszcze w zeszłym roku trafiła do nas nowa papuga- Nimfa. Nigdy takiej nie chciałam. Zawsze miałam falki, a jeśli już myślałam o większej, to np. ara albo kakadu.

Koleżanka z pracy, która też lubi papugi, ma parę nimf właśnie. Kiedyś opowiadała, że parka dorobiła się 5 jajek i będą młode. Zapytała się czy chcę ptaka. Najpierw powiedziałam, że nie. Potem się wahałam. Wiązało się to też z zakupem dużej klatki. Wykluły się małe, ale jedno pisklę było nieżywe. Koleżanka powiedziała, że są 3 samiczki i jeden samiec. Stwierdziłam, że wezmę jedną papuge, ale samca. Dlatego, że ładniejszy (ma bardziej odbarwione policzki) no i nie skrzeczy, jak to samiczki mają w zwyczaju, ale gwizda. No i szybciej uczy się mowic. Poza tym te papugi były z domowej hodowli, czyli miałam pewność, że są zdrowe i młode. Pojechałam zobaczyć delikwenta. Zdziwiłam się, bo to były 3 samce i 1 samica. Koleżanka się pomyliła. Wytłumaczyłam jej czym się różni samiec od samicy. Dostałam papugę za jajka, bo bardzo lubią jeść je gotowane.

Pan Mąż nazwał ją, a w zasadzie jego- Tito. Ale mówimy na niego Tito- srito. Więc ten Tito się w ogóle nas nie bał. Przyzwyczaił się od razu i od razu zaczął siadać na głowę i na ramię. Byłam ciekawa, jak falista zareaguje na nową papuge. W zasadzie to i to ptak, ale ciut innej wielkości. Falka to samiczka. On był jej ciekaw. Ona się trochę bała i dziobała go po głowie i nie dopuszczala do karmy. Potem się jakoś dogadali i zakumplowali. Tito wtedy jeszcze słabo latał, a falka go tego nauczyła. Ona za to zaczęła naśladować większego kolegę. Je np z nim ziemniaki, bo Tito pcha się do talerza zawsze. Nawet nauczyła się gwizdać tak jak on!

Na Marketplace znalazłam też dużą fajną klatkę z podstawką na kółkach. Miejsca ptaszyska mają dużo.

Oprócz tego bardzo lubi pomagać Panu Mężowi w sklejaniu modeli. Do papierowych nie ma dostępu, ale plastik może dziobać.

Wreszcie wróciłam do bloga. Nie było mnie tu chyba z pół roku. Mam mnóstwo do nadrobienia. W wolnych chwilach uporządkować muszę zebrany materiał, a jest tego sporo. Trochę mi to zajmie, ale teraz postaram się robić wpisy regularnie. W międzyczasie byłam na dwóch urlopach, załatwiłam wszystkie sprawy i mam nadzieję, że ten rok już będzie spokojny.

W tym wpisie opiszę holenderskie kino i wrzucę kilka zdjęć zwierzyny w parku 🙂 Zacznę od tego, że jednym z moich ulubionych polskich filmów jest tragikomedia Wojtka Smarzowskiego pt. „Wesele”. Znam na pamięć. A kilkanaście kilometrów od naszego miasta jest miasteczko Vlaardingen. I tam w kinie często wyświetlane są polskie filmy. I wtedy było „Wesele 2”. I że się tak wyrażę: dwie godzinu psu w dupę. Film mało ma wspólnego z weselem. Jest ciężki, dramatyczny i czasami zbyt wulgarny. Ale ja w sumie nie o tym.

Chciałam tu napisać o dwóch znaczących różnicach między polskim a holenderskim kinem. Po pierwsze- można tu podczas seansu pić alkohol! Oczywiście jest popcorn, cola i inne takie. Ale jeśli się ma ochotę na piwo: proszę bardzo, jest. Wino białe i czerwone też 🍺🍷Druga rzecz, to… pauza. Tak, w połowie filmu jest przerwa. Można iść do toalety, po jedzenie i picie albo po prostu podyskutować o filmie 🙂

Do kina założyłam kiecke i ogólnie ubrałam się lekko. Za lekko, a było zimno. Po seansie, zamiast do domu, to poszliśmy do parku, bo było tam dużo ptactwa a w zagrodzie kozy i owce (chyba czarnogłówki się nazywają). Daliśmy im trochę natki marchewki. No i zrobiliśmy zdjęcia:

Do następnego! 😀