Polski Wiatrak

Jedynym z najpopularniejszych supermarketów w Holandii jest Albert Heijn. Trzeba też zaznaczyć, że jest to niderlandzki market, powstały właśnie w tym kraju. Jego nazwa charakteryzuje się niebieską czcionką.

Ma opinię dosyć drogiego sklepu, ale idzie za tym jakość produktów. Poza tym jest tam zawsze czysto i towar należycie poukładany. Jego nazwa pochodzi od założyciela i jest z tym związana ciekawa historia. Ale zanim ją opowiem, to napiszę kilka słów o produktach. Ale nie holenderskich a polskich. Właśnie w „Albercie” znajdują się z nimi trzy regały. Jest to spożywka, którą znajdziemy w każdym polskim sklepie. Nie znalazłam jednak informacji dlaczego akurat Albert Heijn zdecydował się na nasze produkty.

Trochę historii

W 2011r zmarł Albert Heijn. Jego dziadek (także Albert) dał imię największej i najpopularniejszej sieci supermarketów w Holandii. Albert Heijn senior urodził się już zamożny. W dniu swojego ślubu, w 1887r jego ojciec – Jan podarował mu sklep spożywczy we wsi Oostzaan koło Zaandam. Po ojcu odziedziczył też 60 tys guldenów. Jego żona Neetje de Ridder była córką bogatego margrabiego grobelnego (holenderska posada prezesa zarządu gospodarki wodnej w danym regionie kraju), który pozostawił córce 21 tys guldenów. Interesy szły dobrze i 8 lat później Albert otworzył nowy sklep w Purmarend. Rozpoczął także produkcję wyrobów spożywczych. W domu rodzina piekła ciasteczka a na zapleczu palono kawę i sprzedawano ten towar z powodzeniem w sklepie.

W czasie I wojny światowej Albert jeździł limuzyną Buick, oddzielony od kierowcy ścianą. Swojemu wnukowi nie żałował prezentów (projektor filmowy, kawalerka w Amsterdamie lub domek letniskowy w Bergen an Zee). W wieku 55 lat w roku 1920, przekazał sieć sklepów swoim dzieciom- Janowi i Gerrit Heijn. W roku 1927 sieć liczyła 107 sklepów i obchodziła 40lecie istnienia.

Po wojnie siecią sklepów kierował wnuczek założyciela (syn Jana i Gerrit)- Albert Junior (zm. w 2011r). Podpatrując Amerykanów, w 1952r otwarto pierwszy samoobsługowy sklep w Schiedam (dla porównania: w 1962r otwarto taki sklep w Polsce, w Białymstoku – Supersam). Wydawano nawet miesięcznik AllerHande- gratis dla klientów a w latach 60tych wprowadzano coraz więcej własnych marek. W 1978r powstało przedsiębiorstwo handlowe Ahold, pod którym znajdują się m.in sklepy monopolowe Gall &Gall, drogerie Etos, Albert.nl.

Albert Junior rozstał się z firmą w 1989r po tragicznych wydarzeniach. We wrześniu 1987r Holandią wstrząsnęła wiadomość o porwaniu brata Alberta- Jana Heijna. Porywacz- 45letni bezrobotny inżynier zaplanował precyzyjnie porwanie i w jego dniu zamordował Jana w lesie koło Arnhem. Porywacz- skontaktował się z rodziną zadając okupu w wysokości 7,7 mln guldenów (3,5mln €). Po zapłaceniu okupu kontakt z porywaczem się urwał. Dopiero w 1988r policja aresztowała mordercę śledząc źródło wydawanych z okupu pieniędzy. Sprawca wskazał miejsce, gdzie zakopał ofiarę.

Albert Heijn ostatni raz odwiedził sklep w Zaanse Schaans i powiedział, że największą różnicą między wcześniejszym sklepem a dzisiejszym jest to, że kiedyś wszystkie artykuły sprzedawano luzem. Dzisiaj wszystko jest popakowane i najlepiej sprzedają się produkty stojące na półkach na wysokości oczu klienta.

Dzisiaj chyba w każdym centrum handlowym znajduje się AH zwany też „appie”. Holandia liczy 850 tych marketów. Koncern Ahold jest też posiadaczem internetowego Bol.com. W 2019r AH posiadał 35% holenderskiego rynku supermarketów. Na drugim miejscu stoi sieć Jumbo, dalej Lidl i Aldi. Ahold wszedł na polski rynek w 1995r i rozrósł się zakładając sieć 179 sklepów Albert i 26 marketów Hypernova. W 2008r Ahold sprzedał wszystkie sklepy w Polsce za 375 mln € francuskiemu Carrefour.

A to polskie produkty w Albercie:

soki Tymbark- 0,99€

polski i pyszny wafelek Prince Polo – 0,79€

zupki „chińskie” Amino- 0,99€

flaki wołowe „Pudliszki”- 3,59€

słoiki firmy Pamapol: gulasz wieprzowy- 4,35€, fasolka po bretońsku -3,29€, pulpety w sosie pomidorowym- 3,29€, gołąbki -2,99€

słynny pasztet z kogutkiem z pieczarkami, pomidorami i drobiowy- 1,09€

sałatki obiadowe „Edmal” np kiszona kapusta z marchewką – 2,29€

musztarda sarepska firmy „Roleski”-1,29€

chrzan „Krakus”- 1,39€

smalec z mięsem „Pamapol”-2,19€

buraki tartę z chrzanem „Edmal”- 1,49€

makaron Lubelski jajeczny (nitki)- 1,49€

piwo Warka strong- 1,69€

Żubr – 1,85€

Dębowe- 1,85€

To nie są oczywiście wszystkie produkty. Zrobiłam zdjęcia tylko niektórym dla przykładu 🙂 Zauważyłam, że największym powodzeniem cieszą się piwa, słodycze i sałatki obiadowe.

Do następnego 🙂

We czwartek przywiozłam do domu nowe rośliny. Kupiłam je w centrum ogrodniczym, tam gdzie mamy lekcje. Widziałam, że uprawa nowych roślin już ruszyła a na sprzedaż było mnóstwo bratków.

Dzisiaj pracę skończyliśmy około 12:00, więc zaplanowałam, że posadzę nowe kwiatki do doniczek. A dokładniej, do drewnianych skrzynek i koszyków z zeszłego roku. Kupiłam sześć sztuk różnokolorowych bratków za 5€ i dwie rośliny o drobnych niebieskich kwiatkach. Wydawały mi się znajome. Myślałam, że to niezapominajki i dla pewności sprawdziłam w aplikacji. Dobrze myślałam. Już zapomniałam, że takie kwiatki istnieją a są przecież naprawdę ładne.

W Lidlu dotrwałam jeszcze begonię i sparaxis trójkolorowy. Begonia poszła do wiszącego koszyka a sparaxis podzieliłam na dwie części, bo sporo cebulek było. Posadziłam trochę pod płotem i trochę pod drzewem. Mam nadzieję, że coś wyrośnie, bo to ładna roślina.

Część bratków i niezapominajki ostatecznie zostaną przeniesione przed drzwi wejściowe. Z tym, że najpierw trzeba zrobić porządek, czyli zgrabić suche liście, wyrwać chwasty, zamieść chodnik. W tej chwili piździ okrutnie, że łeb chcę urwać i co jakiś czas pada. Zresztą od tygodnia. Musiałam wszystko w ryzach trzymać, gdy przesadzałam bratki, bo wiatr przeszkadzał. Poczekamy do lepszej pogody.

Agrest i jaśmin wypuszczają listki, tulipany pąki a szafirki wybiły w górę po obcięciu liści.

Nie kupiłam nowej ziemi. Używam często tej z zeszłego roku. Pod płotem robię kopiec ze starej ziemi. Jest przeze mnie oczyszczona i spulchniona przez dżdżownice. Fiołki, bratki i inne rośliny ogrodowe dobrze na niej rosną.

A to kilka zdjęć ze szklarni centrum ogrodniczego:

Do następnego 🙂

… które mnie zaskoczyły. Dawno temu, podczas mojej pierwszej wizyty w Holandii zobaczyłam coś, co jedzą Holendrzy na śniadanie i się zdziwiłam.

Od razu zaznaczę, że ja tych rzeczy z chlebem jeszcze nie jadłam, ale ogólnie próbowałam. A wiem, że to zawsze dziwi Polaków, zanim poznają zwyczaje kulinarne Holendrów. Po jakimś czasie stwierdziłam, że oni by się zdziwili gdyby zobaczyli, że w Polsce je się chleb z masłem i cukrem lub śmietaną i cukrem. Sama za dzieciaka też tak jadłam. Teraz bym tego nie tknęła, bo za słodkie.

Pierwszy przysmak, którym Polak by raczej ozdobił ciasto, niż posypał nim chleb, jest hagelslag. Są to podłużne, słodkie w smaku granulki z czekolady, którymi posypuje się kromki chleba lub sucharki uprzednio posmarowane masłem. Są one typowym niderlandzkim produktem spożywczym.

Spożywane tradycyjnie przez Holendrów na śniadanie lub podczas lunchu. Produkcja polega na rozwałkowaniu do długich, cienkich wałeczków masy przygotowanej z kakao, mleka w proszku i cukru i po ostudzeniu pocięciu ich na drobne kawałeczki. Tak otrzymane granulki zostają posypane warstwą cukru, która nadaje im połysk.

W sprzedaży dostępne są różne rodzaje: z czekolady gorzkiej, mlecznej, białej oraz mieszanki o różnych smakach, np gorzka czekolada ze smakiem waniliowym. Hagelslag znajdziemy też w postaci płatków lub kuleczek. Holendrzy często zabierają zapas na wakacje.

Ekstremalnym smakiem (ale nie dla Holendrów) jest posypka o smaku lukrecji lub anyżu. Jest zarezerwowana na świętowanie narodzin i nazywana „muisjes” (myszki). Posypuję się więc chleb lub tost różowym lub błękitnym anyżowym hagelslag i w tej odsłonie serwuje gościom. Jest to ważna tradycja. Anyż był kiedyś uważany za element stymulujący laktację u matek a także miał odpędzić źle duchy i uroki. Holendrzy konsumują rocznie ok 14 mln kg posypki!

Drugim dziwnym przysmakiem jest chleb kokosowy. Jest to rodzaj nadzienia do kanapek, którego głównym składnikiem jest kokos. Pokrojone plastry można położyć na kanapce lub zjeść jako przekąskę.

Jedna z teorii mówi o tym, że suszone kokosy z Indonezji trafiły do Holandii prawdopodobnie w okresie europejskiej kolonizacji. W 1954r rodzina Theunisse założyła fabrykę wyrobów cukierniczych, która w miarę wzrostu popularności skupiła się na produkcji chleba kokosowego. Polega ona na zmieszaniu suszonego kokosa z ciastem chlebowym i cukrem. Powstają bloki, które tnie się na cienkie plastry. Można powiedzieć, że je się chleb z chlebem 🙂 Fabryka nadal znajduje się w Hardewijk.

Składniki: orzech kokosa (miąższ), glukoza bezglutenowa, skrobia pszenna, syrop kukurydziany, cukier, wołowa żelatyna, naturalne aromaty. Dostępny jest w różnych smakach i kolorach, np biały- naturalny kokosowy, brązowy z kakao lub różowy – kwas karminowy.

Do następnego 🙂

Lubię owce. To bardzo przyjazne zwierzęta. Poza tym mój znak zodiaku to baran. Dzisiaj miałam okazję przyjrzeć się im naprawdę z bliska.

W piątek zazwyczaj pracujemy krócej. Po pracy jest piwo. Zostaliśmy na kantynie dłużej i Holender, który pracuje ze mną na magazynie, zapytał się, czy chcę zobaczyć owieczki. Okazało się, że za szklarnią budują barak dla tych zwierząt i on w tych pracach pomaga, bo to jego rodzina. Poszliśmy więc tam. Przyszedł do nas właściciel i przyniósł po piwie. Radio grało, żeby się lepiej pracowało, a ja mogłam zrobić zdjęcia i głaskać owce. Dowiedziałam się, że młode rodzą się na wiosnę, że kolory na ich wełnie są po to m.in żeby wiedzieć które jagnię jest czyje. Koszt młodej owieczki, to 150€. Jagnięta mieszane: urodziły się i maciorki i baranki.

Dorosłe owce podchodziły blisko z zaciekawieniem i pozwalały się głaskać. Młode były płochliwe. W zasadzie niemal nie zwracały na mnie uwagi, bo wolały pić mleko, brykać po grzbietach matek, albo bawić się między sobą.

Zaczęłam trochę czytać w internetach na temat owiec i znalazłam wiele ciekawych faktów 🙂

1. Nie na Wyspach Owczych, ale na Falklandach przypada aż 350 owiec na jednego człowieka.
2. Lata współistnienia z ludźmi sprawiły, że owce straciły umiejętność samodzielnego zrzucania futra. Gdyby nie strzyżenie, owce by zarastały niemal w nieskończoność. Z kolei strzyżenie sprawia, że pozostałe owce nie rozpoznają wygolonego członka stada i musi minąć kilka dni, zanim na nowo ustali się hierarchia.
3. Owca jest w stanie zapamiętać „twarze” 50 innych owiec, jak również twarz swojego pasterza.
4. Powiedzenie o baranach prowadzonych na rzeź nie wzięło się znikąd. Potwierdza to przypadek, który miał miejsce kilkanaście lat temu w Turcji. Jedną z owiec zrobiła o jeden krok za daleko i spadła z klifu ginąc na miejscu. Wypadek. Za nią ruszyło jednak całe stado- 400 sztuk. Następnemu (bo owce skakały w najlepsze dalej) udało się przeżyć upadek, lądując na stosie martwych zwierząt.
5. Pierwsze prezerwatywy wytwarzane były z owczych jelit. W końcu ktoś postanowił je zastąpić znacznie bardziej higienicznym lateksem. Kto uczulony na lateks, ma alternatywę owczą. Wada- nie chroni przed chorobami wenerycznymi.
6. Manx Laaghtan, to jedna z dziwniejszych ras, której przedstawiciele są w stanie wyhodować nawet 6 rogów. Rasa ta występuje tylko na wyspie Man (archipelag Wysp Brytyjskich). Hodowana jest głównie na mięso, które uważane jest za przysmak. Liczebność tych owiec nie jest duża.
7. Owce mają pole widzenia ok 300°, widzą więc co jest za nimi bez konieczności obracania głowy. Ich źrenice są podłużne i poziome. Niesamowite oczy. Co ciekawe, zauważyłam to tylko u dorosłych osobników.
8. Chiny mają największą liczbę owiec na świecie. Zaskoczenie dla mnie.
9. Egipcjanie uważali owce za święte. Znaleziono je nawet zmumifikowane.
10. Na świecie jest ponad 1 miliard owiec.
11. Owce zostały udomowione ponad 10 tysięcy lat temu w Azji Środkowej.
12. Samice są bardzo troskliwymi matkami i rozpoznają swoje młode po zawołaniu, gdy te zawedrują za daleko.
13. Kolumb w 1493 roku przywiózł do Ameryki owce i kozy.
14. Owce nie mają zębów w górnej przedniej szczęce.
15. Prezydent Woodrow Wilson wypasał owce na trawniku Białego Domu.
16. Jagnięta chodzą już zaledwie kilka minut po urodzeniu.
17. Owce są niezwykle inteligentne. Mają IQ podobne do bydła i są mądre jak świnie.
18. Dojrzałe owce ważą od ok 35 do 180 kg.
19. Owce są znane z samouzdrawiania się. Gdy chorują na jakieś choroby, zjadają określone rośliny, które mogą je wyleczyć.
20. W USA jest ponad 40 ras owiec i ok 900 różnych ras na świecie.
21. Dzikie owce są zwykle większe od gatunków udomowionych, z których największa ma 1,2 m wysokości.
22. Przykładowe rasy: walliserska czarnonosa, merynosy (pod ochroną), Suffolk (czarne głowy), Texel, owca kameruńska, Hampshire, owca romanowska, Reyland, Polypay, Scottish Black Face, Barbados czarnobrzuchy, owca szetlandzka, Karakuł. Mnie najbardziej podobają się te z czarnymi łebkami 🙂

„Alice?! Who the fuck is Alice?!” Ci, którzy znają i lubią stary, dobry rock, wiedzą zapewne, że kiedyś świetny, angielski zespół Smokie nagrał przebój o kobiecie o imieniu Alice. Ale nie każdy może wiedzieć, gdzie i jak powstała inna wersja tego utworu.

Natknęłam się ostatnio na informacje dotyczące tej piosenki i trochę się zdziwiłam. Zespół znam, oryginał utworu znam, przeróbkę znam i bardzo mi się zresztą podoba, ale nie znałam historii jej powstania. A jest ciekawa, więc napiszę parę słów na ten temat 🙂

46 lat temu, 5 lutego 1977r zespół Smokie osiągnął sukces piosenką „Living next door to Alice”.

Na jeszcze większy sukces „Alicji” trzeba było czekać 18 lat. W 1995r ponownie znalazła się na szczycie list przebojów, ale w nieco zmodyfikowanej wersji. Wszystko to dzięki dj Onno Pelserowi z pubu Gompie w holenderskim mieście Nijmegen (jeszcze tam nie byłam). Pelser miał w zwyczaju ściszać dźwięk podczas odtwarzania piosenki w momencie, gdy padło imię Alice. Ludzie w tym czasie krzyczeli: „Alice?! Kto to kurwa jest Alice?!”. Rob Peters, dyrektor firmy fonograficznej RPC, pewnego wieczoru obejrzał to widowisko i stwierdził, że to może być hit. Następnie zwrócił się do swojego przyjaciela Petera Koelewijna, który nagrał piosenkę pod pseudonimem Gompie. Rezultatem był ogromny hit, który stał się numerem 1 w europejskich rozgłośniach radiowych.

Sukces Gompie był dla członków Smokie sygnałem do powrotu na scenę. Ponownie nagrali „Alice” wspólnie z brytyjskim komikiem Royem Chubbym Brownem. Szczegółem był fakt, że słowo „fuck” było dla Anglików trochę za mocne, więc zastąpiono je „BLEEP”. Oryginalnego piosenkarza zespołu- Chrisa Normana zastąpił wtedy Alan Barton. Jeszcze zanim singiel odniósł sukces, zginął on w wypadku. Autokar zespołu wypadł z drogi przy złej pogodzie w Niemczech. Członkowie grupy przekazali dochód z singla wdowie po Bartonie.

W tym miejscu, w Nijmegen mieścił się nieistniejący już (szkoda) pub Gompie:

Poniżej tekst piosenki z tłumaczeniem:

https://www.tekstowo.pl/piosenka,smokie,who_the_f____is_alice_.html

Do następnego 🙂

Sobota- dzień wolny od pracy. W tygodniu pojawiły się w Holandii opady śniegu. U nas z deszczem. Tego deszczu było naprawdę mnóstwo. A dzisiaj za oknem słońce i bardzo ładna pogoda. Wreszcie było czuć powiew wiosny.

Posprzątałam dom, nawet okno kuchenne umyłam, bo pod nim jest zlew i zawsze jest uwalone. A że nie padało (cud), to wyszłam umyć je też na zewnątrz. Nie ubierałam się grubo (tak, jak stałam, czyli spodenki, skarpetki, t- shirt a na to zarzuciłam bezrękawnik), bo w słońcu było bardzo ciepło. W sumie nawet ten bezrękawnik był niepotrzebny. Korzystając z pogody, wyszłam do ogródka. Na rabacie sporo chwastów, więc wyrwałam te największe. Mimo, że ziemia mokra, szło opornie. Przez śnieg, moje rośliny powoli budzą się do życia. U żonkili widać już żółte płatki.

Tulipany też się pojawiły. Dają radę. Bałam się o chortensje, bo wydawały mi się w ostatnim czasie totalnie pozbawione życia. Jak gdyby usnęły na amen w pacierzu. Przypomniał mi się jeden z odcinków „Muminków”. Zima minęła, wiosna się pojawiła, Włóczykij też a Muminki spały jak zabite. Dlaczego? Jedną z przyjaciółek trolli była Alicja- wnuczka złej czarownicy z lasu, która nie lubiła Muminków i zabraniała dziewczynce się z nimi bawić. Ta oczywiście nie słuchała, co wkurzało babkę. Więc wiedźma rzuciła czar na Muminki, żeby się nie obudziły. Wiadomo, że wszystko się dobrze skończyło i z moimi chortensjami też jest ok. Wypuściły nowe listki.

Malwa od mojej babci się przyjęła i ma się dobrze. W donicy- koszu, pojawiły się młode listki. Nie jestem pewna, co tam rosło, ale obstawiam, że pojawia się ponownie frezja.

Palmy i juki wypuszczają nowe liście. Rozrastają się zadziwiająco szybko. Narazie są w donicach, ale niebawem chyba będę musiała je przesadzić do gruntu. Palmy pewnie rozwalą donice. Kiedyś, gdy pierwszy raz je zobaczyłam tu w Holandii, to postanowiłam, że chcę je też mieć w ogrodzie.

Przetrwały też fiołki z zeszłego roku i oczywiście moje ulubione, małe goździki. Bardzo fajne roślinki – nie są kłopotliwe, kupione w sklepie i przesadzone do ogrodu zawsze się przyjmą i kwitną niemal cały rok. U mnie zawsze się pojawia jakiś różowy kwiatek.

Szafirkom odbiło późną jesienią i wypuściły liście. Dzisiaj zobaczyłam, że ledwo w tych czuprynach widać kwiatki. Obcięłam je, żeby słońce do nich dotarło, bo są maleńkie.

Czas na trzy rzeczy ogrodowe, które niezbyt mi się podobają. Pierwsza i zarazem najgorsza, to usychająca choinka. Nie mamy pojęcia, jaki jest powód tego, że żółknie i gubi igły. Ona cały czas rośnie ale razem z nią kolor rdzawy. Niestety 😩 Myślimy nad tym, żeby ją wyciąć, bo chyba w tym przypadku nic nie pomoże.

Druga sprawa, to bajoro w miejscu, gdzie było kiedyś obrzydliwe oczko wodne. Jeśli przez dłuższy czas notorycznie pada deszcz, w miejscu zasypania oczka pojawia się stojąca woda. Owszem, trawa tu rośnie jak szalona, ale takie błotko nie wygląda estetycznie.

Kratka, po której miał się piąć groszek pachnący. Groszek padł. Myślę teraz, co by tu posadzić, żeby sukcesywnie się pięło. Róża? Niezbyt lubię. Muszę pomyśleć i pogrzebać w internetach.

Kupiłam kilka sztuk różnych nasion kwiatów. Bratki x 2, bo zawsze dobrze u mnie rosną i ładnie wyglądają. Czekam na koniec marca, początek kwietnia.

Mam też chęć na trzy rodzaje roślin, których wcześniej nie miałam a jedną z nich poznałam tutaj w Holandii- pachnie podobno czekoladą!! Te trzy kwiaty po prostu wpadły mi w oko tak bardzo, że nie chcą wyjść. Są piękne:

Robiąc ten wpis, na niebie pojawiły się znowu ciemne chmury. Mam nadzieję, że śnieg się już nie pojawi.

Do następnego 🙂